Een veganist dompelt zich een jaar lang onder in de varkenshouderij. Ze wil erachter komen waarom we het normaal zijn gaan vinden om dieren op te sluiten en te doden, en zoekt antwoorden binnen de sector. In deze monoloog neemt ze zichzelf en haar vooroordelen onder de loep, en zoekt ze naar manieren om collectief het systeem te bevragen in plaats van elkaar te bekritiseren.
Deze voorstelling komt voort uit een jaar lang onderzoek onder de naam Veganist zoekt veeboer. Theatermaker Nikki Ong begon dat onderzoek omdat ze als overtuigd veganist het idee had dat ze een kant van het verhaal miste. Ze sprak met boeren, managers en directeuren, bezocht congressen en slachthuizen, en merkte dat gesprekken over systeemproblemen vaak gepaard gaan met schuld en schaamte. Met deze voorstelling wil ze het gesprek openen over dieren eten, op een manier die verbindend werkt in plaats van polariserend.
Nikki Ong (1998) is schrijver en theatermaker. Ze studeerde in 2023 af in Writing for Performance aan de HKU en won met haar scriptie de Pluijm voor beste afstudeerwerk. In al haar werk staat de relatie tussen mensen en andere levensvormen centraal.
Concept, tekst, spel: Nikki Ong
Regie: Patsy Kroonenberg
Met dank aan: Janivo Stichting, Fonds ZOZ (ZOZ Academy), De Sloot
*A vegan immerses herself in the world of pig farming for a year. She wants to understand why we have come to see locking up and killing animals as normal, and searches for answers within the industry itself. In this monologue, she examines herself and her own prejudices, looking for ways to collectively question the system rather than criticise each other.
This performance grew out of a year of research under the name Veganist zoekt veeboer (Vegan Seeks Farmer). Theatre-maker Nikki Ong began this research because, as a committed vegan, she felt she was missing one side of the story. She spoke with farmers, managers and directors, visited conferences and slaughterhouses, and noticed that conversations about systemic problems are often accompanied by guilt and shame rather than curiosity and understanding. With this performance, she wants to open up the conversation about eating animals in a way that connects rather than polarises.
Biography
Nikki Ong (1998) is a writer and theatre-maker. She graduated in Writing for Performance at the HKU in 2023 and won the Pluijm award for best graduation work. All of her work centres on the relationship between humans and other forms of life.
Concept, tekst, spel: Nikki Ong
Regie: Patsy Kroonenberg
Met dank aan: Janivo Stichting, Fonds ZOZ (ZOZ Academy), De Sloot
Wat gebeurt er met ons lichaam wanneer warmte blijft hangen en verkoeling uitblijft? We bewegen trager, raken sneller geïrriteerd en functioneren toch alsof alles normaal is. Hittestress is geen zichtbaar probleem, maar een stille moordenaar die langzaam onze lichamen ontregelt.
De stille moordenaar is een dansvoorstelling die deze onzichtbare dreiging voelbaar maakt en onderzoekt hoe hitte ons gedrag, onze concentratie en sociale dynamiek beïnvloedt. Wanneer de temperatuur stijgt, verandert het lichaam, maar blijven de verwachtingen hetzelfde. In andere culturen stemmen mensen hun gedrag instinctief af op hitte. In Nederland ontbreekt deze vanzelfsprekendheid, waardoor hittestress onderschat wordt en steeds zichtbaarder wordt.
In de choreografie wordt zichtbaar hoe fysieke uitputting, mentale overbelasting en irritaties elkaar versterken. Bewegingen worden zwaarder, reacties scherper en balans verdwijnt. De voorstelling confronteert de dodelijke kant van zon en hitte. Wat stil en onzichtbaar was, wordt zichtbaar en tastbaar.
Biografieën
Lilian Kafa (2001) is autodidactisch choreograaf en danseres met elementen van modern, hiphop, waacking en Arabische volksdans. Geboren in Syrië en in 2016 naar Nederland gekomen, groeide ze op in een familie waar dans en muziek dagelijks werden gevierd. In 2025 studeerde ze af aan Watermanagement aan de Hogeschool Rotterdam, met een afstudeeronderzoek naar hittestress in de stedelijke omgeving. Met De stille moordenaar verbindt ze klimaatvraagstukken aan lichamelijke beleving, waarbij onderzoek, persoonlijke geschiedenis en fysieke intensiteit samenkomen.
Aviva Thijssen is danser, docent en maker, afgestudeerd aan de bachelor Docent Dans aan Codarts en momenteel masterstudent dramaturgie aan de Universiteit Utrecht.
Yadhira De León Matos is performer en choreograaf uit de Dominicaanse Republiek, gebaseerd in Den Haag en Amsterdam, en studeert Choreografie aan de AHK.
Lily Kooter is danser, maker en docent en vierdejaarsstudent Docent Dans aan de AHK.
Credits
Regie en choreografie: Lilian Kafa
Dansers: Aviva Thijssen, Lily Kooter & Yadhira De León Matos
Coach: Junadry Leocaria
Sound en compositie: Demdike Stare, Emptyset, Leila Samir & Rutger Zuydervelt Kostuumadvies: Jorrien Schoneveld
Dramaturgie: Roosmarijn Brans
Fondsen: Gemeente Den Haag & Gemeente Rotterdam
Ondersteund door: CultuurSchakel, Korzo Get Moving & Subsidie Jong Den Haag
*In a changing climate, heat increasingly shapes daily life, yet heat stress often remains invisible. De stille Moordenaar (The Silent Killer) makes this hidden impact tangible through the body.
When warmth lingers and cooling is absent, the body slows down. Concentration decreases, fatigue increases, and small irritations intensify. At the same time, expectations from work, study, and society remain unchanged, creating tension between physical limits and social pressure.
The choreography explores how exhaustion, mental overload, and social interaction reinforce each other. Through repetition, physical intensity, and disruption, movements become heavier and reactions sharper. The performance approaches cooling not only as an individual necessity but as a shared responsibility. What is often invisible gains a body, a rhythm, and a direct physical presence on stage.*
Biographies
*Lilian Kafa (2001) is an autodidactic choreographer and dancer whose work combines modern dance, hip-hop, waacking, and Arabic folk dance. Born in Syria and living in the Netherlands since 2016, her background strongly informs her artistic practice. In 2025, she graduated in Water Management at Hogeschool Rotterdam, with a research focus on heat stress and cool spaces in urban environments. With De Stille Moordenaar, she connects climate issues to the human body, translating scientific knowledge into embodied experience.
Aviva Thijssen is a dancer, teacher, and maker, graduated from the Bachelor of Dance Education at Codarts and currently studying for a Master's in Dramaturgy at Utrecht University.
Yadhira De León Matos is a performer and choreographer from the Dominican Republic, based in The Hague and Amsterdam, currently studying Choreography at the Amsterdam University of the Arts.
Lily Kooter is a dancer, maker, and dance teacher, and a fourth-year student in the Bachelor of Dance Education at the Amsterdam University of the Arts.*
Credits
Choreography and direction: Lilian Kafa Dancers: Aviva Thijssen, Lily Kooter & Yadhira De León Matos
Coach: Junadry Leocaria
Sound and composition: Demdike Stare, Emptyset, Leila Samir & Rutger Zuydervelt Costume advice: Jorrien Schoneveld
Dramaturgy: Roosmarijn Brans
Funding: Gemeente Den Haag & Gemeente Rotterdam
Supported by: CultuurSchakel, Korzo Get Moving & Subsidie Jong Den Haag
Tim stopt
Met roken
Gamen
Gokken
Snacken
Weg dopaminekick
Zijn lichaam protesteert
Stottert
Hapert
Botst
Herhaalt
Zijn geest onderhandelt
Nog één keer
Morgen echt
Permanente rusteloosheid
Maar om de stilte te bereiken
Moet hij door de storm
Junkyard is een tragikomische dansvoorstelling over verslaving en afkicken van gewoontes die zich diep in ons genesteld hebben. We volgen een personage die vastzit in zijn destructieve gewoonten en als hij besluit met alles te stoppen, zit hij gevangen in een onrustig niemandsland waar oneindig verlangen rondzingt. Van luchtige rookbewegingen tot hoekige coke-manie, van mechanische NPC-gestures tot ontspoorde OCD-patronen: Junkyard toont hoe het voelt om te ontsnappen aan een leven dat zich afspeelt van kick naar kick. Een fysiek avontuur over de rusteloosheid die je moet doorkruisen om de stilte te bereiken.
Biografie
Tim Vervenne (1998) is choreograaf, danser en bioloog, afgestudeerd aan de opleiding Docent Dans (AHK, 2023) en de master Biological Sciences (UvA, 2025). Zijn bewegingstaal is geworteld in popping, animation, house en improvisatie. In zijn werk staat het fysiek maken van de innerlijke belevingswereld centraal, met aandacht voor mentale gezondheid en maatschappelijke invloeden. Eerder maakte hij Voices (2023), waarvoor hij de Henny Kamerman Dansersprijs ontving, Het huwelijk van Philemon & Baucis (2024) en Het leven is geen marathon (2025).
*Tim quits
Smoking
Gaming
Gambling
Snacking
Dopamine rush gone
His body protests
Stutters
Falters
Collides
Repeats
His mind negotiates
Just one more time
Tomorrow, for real
Permanent restlessness
But to reach the silence
He must go through the storm
Junkyard is a tragicomic dance performance about addiction and breaking free from habits that have embedded themselves deep within us. We follow a character stuck in his destructive routines. When he decides to quit everything, he finds himself trapped in a restless no-man's-land where endless desire keeps buzzing. From airy smoking gestures to angular coke mania, from mechanical NPC movements to derailed OCD patterns: Junkyard shows what it feels like to escape a life lived from kick to kick. A physical journey through the restlessness one must cross to reach the silence.
Biography
Tim Vervenne (1998) is a choreographer, dancer, and biologist, graduated from the Dance Education programme (AHK, 2023) and the Master's in Biological Sciences (UvA, 2025). His movement language is rooted in popping, animation, house, and improvisation. His work centres on physically manifesting the inner experiential world, with attention to mental health and social influences. Previously he created Voices (2023), for which he received the Henny Kamerman Dancers Prize, The Marriage of Philemon & Baucis (2024), and Life Is Not a Marathon (2025).
Wat als je gewoon wilt bestaan, maar plotseling wordt omgedraaid? Je wacht op de bus en maakt je geen zorgen over de vertraging. Maar de wereld versnelt om je heen en niemand laat het toe om stil te staan. Het voortdurende schommelen, vliegen en gooien creëert een surrealistisch maar vertrouwd universum.
Rogers, just Just Rogers is een stuk over een stil bestaan in een snelle wereld. Just Rogers heeft weinig ambities. De buitenwereld kan hem in onverwachte richtingen duwen of trekken, maar Rogers blijft op zijn plaats zonder zich zorgen te maken over gemiste kansen. Is dit berusting in de eisen van de kapitalistische samenleving, of een kleine rebellie ertegen?
Het stuk combineert hedendaagse dans en circus, met een focus op partnerwerk en acrobatische elementen die spelen met risico en vertrouwen.
Biografie
The Falling Club is een nieuwgevormd collectief van internationale danskunstenaars die het stilzwijgend betekenisvolle willen laten zien. Door kennis uit dans, circus en performancekunst te combineren, creëren ze voorstellingen op de grens tussen onzekerheid en vertrouwen, verveling en opwinding, zweven en vallen. Het collectief bestaat uit Sini Ahonen, Lunis Katholnigg, Gregor Kenneweg en Meike Münch, afkomstig uit Duitsland en Finland en momenteel woonachtig in Nederland, waar ze hun opleiding aan ArtEZ Dance Artist afronden.
Credits
Choreografie, concept & uitvoering: Sini Ahonen, Lunis Katholnigg, Gregor Kenneweg & Meike Münch Muziek: Tom Gatza & Kala Kok
De originele soundtrack werd gecreëerd door componisten Tom Gatza en Kala Kok. ArtEZ University of the Arts ondersteunde de ontwikkeling van het werk.
*What if you just want to exist but suddenly get flipped? Oh well. You wait for the bus, not minding the delay. But the world speeds up around you and no one is allowed to stand still. The constant swinging, flying, and throwing creates a surreal yet familiar universe.
Rogers, just Just Rogers is a piece about a quiet existence in a fast-paced world. Just Rogers is a person with little ambition. Although the outside world may push or pull them in unexpected directions, Rogers remains in place with no concern about missed opportunities for greatness. Is this a resignation to the demands of capitalist society, or a tiny rebellion against it?
The piece combines contemporary dance and circus, with a focus on partner work and acrobatic elements that play with risk-taking and trust.
Biography
The Falling Club is a newly formed collective of international dance artists who want to highlight the quietly meaningful. Combining knowledge from dance, circus, and performance art, they create performances that play on the line between uncertainty and trust, boredom and excitement, floating and falling. The collective consists of Sini Ahonen, Lunis Katholnigg, Gregor Kenneweg, and Meike Münch, originally from Germany and Finland and currently based in the Netherlands, where they are finishing their studies at ArtEZ Dance Artist programme.
Credits
Choreography, concept & performance: Sini Ahonen, Lunis Katholnigg, Gregor Kenneweg & Meike Münch Soundtrack: Tom Gatza & Kala Kok
The original soundtrack was created by composers Tom Gatza and Kala Kok. ArtEZ University of the Arts supported the development of the work.*
Daniël Simu
De Acrobot is een baanbrekende voorstelling waarin een zelfgebouwde robotacrobaat wordt geïntroduceerd. Door middel van een spannende mix van jongleren, acrobatiek en verhalen vertellen worden vragen over onze postdigitale samenleving aan de kaak gesteld.
Waarom zou een circusartiest een robot bouwen? Kunnen robots artiesten zijn? Wat gebeurt er als je creatie je overtreft?
What happens when a circusartist builds a robot?
Daniël Simu
The Acrobot is a groundbreaking performance introducing a self-built robotic acrobat. Through an exciting mix of juggling, acrobatics, and storytelling it pokes at the questions of our post-digital society.
Why would a circus artist build a robot? Can robots be performers? What happens if your creation outshines you?
Ontdek Delft Fringe Festival door middel van een surprise tour. Van aanwijzing naar aanwijzing ontdek je de stad én beleef je drie voorstellingen op verborgen locaties. Je start bij het grote Konijn op de Markt, waar je een mysterieuze envelop ontvangt met een hint naar de eerste locatie. Daar beleef je de eerste voorstelling én ontvang je de volgende aanwijzing. Na de laatste voorstelling wacht je een welverdiend drankje bij The Social Hub. Meld je aan als duo, groep of gewoon solo, je bent altijd welkom. Durf jij de uitdaging aan?
Let op: Voor deze tour heb je een fiets nodig! Heb je geen beschikking over een fiets? Laat het ons weten via kassa@delftfringefestival.nl.
**Fringe Surprise Tour **
*Looking for adventure? Discover Delft Fringe through a surprise tour of three performances at hidden locations across the city. You start at the giant Rabbit on the Market Square, where you receive a mysterious envelope with your first clue. From there you move from location to location, following the trail through the city. After the final performance a well-earned drink awaits you at The Social Hub. Sign up as a duo, group or just by yourself, everyone is welcome. Do you dare take on the challenge?
Please note: You will need a bike for this tour! Don't have a bike available? Let us know via kassa@delftfringefestival.nl.*
Wanneer / When: 28 mei / May 19:30, 29 mei / May 19:30, 4 juni / June 19:30, 5 juni / June 19:30
Tijdsduur / Duration: 3 uur / hours
Startpunt / Starting point: Het Konijn - Markt
Prijs / Price: € 39,50, inc. 1 drankje op het eindpunt / inc. 1 drink at The Social Hub
Boek je tickets online / Book your tickets online
Taal / Language: Nederlands & Engels / Dutch & English
In een wanhopige poging haar ex te bereiken, komt Olivia tot de pijnlijke conclusie dat haar liefdesleven altijd verbonden zal zijn aan haar trans identiteit.
In Als de man van huis is gaat actrice en maker Elizabeth Wenting op zoek naar de positie van de trans vrouw in begeerlijke context. Want hoe verhoud je je tot seksualiteit en liefde in een wereld die jouw identiteit ter discussie stelt, en hoe vind je vervolgens veiligheid in je eigen lichaam en keuzes? In een serie vlotte theatrale monologen neemt Elizabeth je mee in het perspectief van de exoot, waarover een gevaarlijk dunne lijn tussen idolisme en afkeer bestaat.
De voorstelling is een pleidooi voor trans seksueel bestaansrecht en romantische authenticiteit. Als de man van huis is bevraagt de omgangsvormen die we stilletjes normaal zijn gaan vinden en welke rollen stereotypes en onze (geïnternaliseerde) transfobie daarin spelen, werkend vanuit zelfconstructie in plaats van destructie. Een la Voix Humaine met radicale zelfliefde als enige laatste redmiddel.
Biografie
Elizabeth Wenting (1997) heeft een grote interesse in wat mensen beweegt en het vertellen van verhalen. Ze studeerde aan de School voor Journalistiek in Utrecht en The American Academy of Dramatic Arts in New York, en werkt als actrice, schrijfster, film- en theatermaker en gastdocent. Haar werk wordt getypeerd door de eeuwige hang naar verbinding, waarin ze haar eigen ervaringen inzet en thema's aanraakt als (trans- en queer)identiteit, mentale gezondheid en het intergenerationele. Met Als de man van huis is maakt ze haar solodebuut.
**Credits **
Concept, scenario & spel: Elizabeth Wenting
Techniek: Sarah Zuidema
Videografie: Laura Renkens
Muzikale ondersteuning: Flix Draisma
Eindregie: Anniko Delvoije Artistieke begeleiding: Chris de Vries i.o.v. Het Theaterschip Posterbeeld: Anouk Westhoff i.s.m. Het Theaterschip Deventer & Young and Proud Festival
Met dank aan: Esmee van Sonsbeek, Maartje Lugtigheid & Didar Cevik
*In a desperate attempt to reach her ex, Olivia discovers the unbreakable ties between her love life and her trans identity.
In When the Man's Away, actress and maker Elizabeth Wenting seeks to find the position of the trans woman in the context of desire. How do you relate to sexuality and love in a world that continues to question your identity? And how do you find safety in your own body and choices? In a series of quick theatrical monologues, Elizabeth explores the perspective of the exotic, a figure caught on a dangerously thin line between idolism and aversion.
The performance is a plea for trans sexual rights and romantic authenticity. When the Man's Away questions normalised social conventions and the roles stereotypes and our (internalised) transphobia play within them, working from self-construction instead of destruction. A La Voix Humaine, with radical self-love as the one and only remedy.
**Biography **
Elizabeth Wenting (1997) studied at the School voor Journalistiek in Utrecht and the American Academy of Dramatic Arts in New York. She works as an actress, writer, film and theatre maker, and guest lecturer. Her work is characterised by an everlasting longing for connection, in which she draws on her own experiences and touches on subjects like (trans and queer) identity, mental health, and the transgenerational. With When the Man's Away, she makes her solo debut.
Credits
Concept, script & performance: Elizabeth Wenting
Technical support: Sarah Zuidema
Videography: Laura Renkens
Musical support: Flix Draisma
Director: Anniko Delvoije
Artistic guidance: Chris de Vries on behalf of Het Theaterschip Poster design: Anouk Westhoff i.c.w. Het Theaterschip Deventer & Young and Proud Festival
With thanks to: Esmee van Sonsbeek, Maartje Lugtigheid & Didar Cevik
Een waargebeurd en meeslepend verhaal over vluchten, veiligheid, vrijheid en vertrouwen.
Wat betekent het om alles achter te laten voor de kans op een veilig bestaan? For Life, I Would Do It Again vertelt het aangrijpende verhaal van Masoud, een jonge man die vluchtte uit Iran. In een wereld waar dreiging en angst altijd dichtbij zijn, besluit hij zijn leven te riskeren voor een toekomst zonder onderdrukking.
Theatermaker Kevin Sweep en Masoud Roshanzamir, twee goede vrienden, nemen je mee in een voorstelling die grenzen overschrijdt, zowel letterlijk als emotioneel. Dit is niet zomaar theater, dit is een waargebeurd verhaal van vriendschap, veerkracht en de onbreekbare menselijke wil om vrij te zijn.
Masoud vluchtte in 2022 uit Iran naar Nederland. Zijn persoonlijke verhaal vormt het hart van deze voorstelling, maar weerspiegelt ook de ervaringen van velen die alles achterlaten voor veiligheid en vrijheid. Vanuit hun vriendschap wordt dit verhaal open, kwetsbaar en zonder omwegen verteld.
De muziek wordt live uitgevoerd door The Silhouette Duo, twee Spaanse klassieke muzikanten. Dwarsfluitist Alejandro en violiste Irene zetten niet alleen de sfeer neer, maar nemen ook bijrollen in het verhaal op zich. Zij componeerden en arrangeerden de muziek, geïnspireerd op Masoud en zijn reis, waardoor klank en verhaal nauw met elkaar verweven zijn.
De voorstelling speelt zich af in een minimalistisch decor van twee stoelen en vijf vintage telefoons met lampen erin. In deze sobere setting krijgen spel, muziek en tekst alle ruimte om het publiek diep te raken. Een ervaring die je niet onberoerd laat. Een verhaal dat je bijblijft.
Biografieën
Kevin Sweep en Masoud Roshanzamir zijn regisseur, maker en speler van de voorstelling. Kevin vertolkt naast zichzelf, meerdere personages die van betekenis zijn geweest in Masouds reis. Door deze gelaagde speelstijl ontstaat een dynamische vertelling waarin herinneringen, perspectieven en ontmoetingen samenkomen. Kevin maakt sociaal-artistiek werk en is als regisseur en maker actief binnen theater en film op verschillende plekken in Nederland. Zijn werk kenmerkt zich door maatschappelijke betrokkenheid en persoonlijke verhalen die raken aan actuele thema's.
Credits
Regie/spel: Kevin Sweep
Regie-assistentie: Ella Albers
Spel: Masoud Roshanzamir
Viool/spel: Irene Veredas Conejo
Dwarsfluit/spel: Alejandro López Fernández
Decor: Geert Sweep
Lichtdesign: Sam Galgenbeld
*A true and compelling story about fleeing, safety, freedom, and trust.
What does it mean to leave everything behind for the chance of a safe life?
For Life, I Would Do It Again tells the gripping story of Masoud, a young man who fled Iran. In a world where threat and fear are always close by, he decides to risk his life for a future without oppression.
Theatre-maker Kevin Sweep and Masoud Roshanzamir, two close friends, take you on a journey that crosses boundaries, both literally and emotionally. This is not just theatre, this is a true story of friendship, resilience, and the unbreakable human will to be free.
Masoud fled Iran to the Netherlands in 2022. His personal story forms the heart of this performance, while also reflecting the experiences of many who leave everything behind in search of safety and freedom. Through their friendship, this story is told openly and without filters.
The live music is performed by The Silhouette Duo, two Spanish classical musicians. Flutist Alejandro and violinist Irene not only establish the atmosphere but also take on supporting roles within the story. They composed and arranged the music, drawing inspiration from Masoud and his journey, weaving sound and storytelling closely together.
The performance unfolds in a minimalist setting of two chairs and five vintage telephones fitted with lights. In this stripped-down environment, words, music, and performance are given full space to resonate deeply with the audience. An experience that will not leave you untouched. A story that stays with you.
*
Biographies
Kevin Sweep and Masoud Roshanzamir are the directors, makers, and performers of this production. In addition to portraying himself, Kevin embodies several key figures who played an important role in Masoud's journey. This layered approach creates a dynamic narrative in which memories, perspectives, and encounters intertwine. Kevin creates socially engaged work and is active across the Netherlands as a director and maker in both theatre and film. His work is characterised by social involvement and personal stories that address urgent contemporary themes.
Credits
Directed/performed by: Kevin Sweep
Assistant director: Ella Albers
Performed by: Masoud Roshanzamir
Violin/performer: Irene Veredas Conejo
Flute/performer: Alejandro López Fernández
Set design: Geert Sweep
Lighting design: Sam Galgenbeld
Tim is dood, en Albert is doodmoe. Het is best moeilijk om je als cabaretduo staande te houden, als de helft van dat duo overleden is.
Albert Meijer maakt met Plekjes een muzikale ode aan eigenzinnig rouwen. Met gevoelige liedjes en schurende grappen neemt Albert zijn publiek mee in een persoonlijk verhaal over rouw en vriendschap.
Biografie
Albert Meijer is cabaretier en liedjesmaker. Samen met zijn beste vriend Tim vormde zij het Utrechtse queer cabaretduo Het Verdriet van Drenthe. Daarmee hadden ze geen noemenswaardige successen, maar wel veel plezier. Tot Tim in 2023 plotseling overleed. Sindsdien schrijft Albert veel liedjes en verhalen over de dood, rouw, verlies en de vreemde maar constante drang om daar grappen over te maken.
Albert Meijer won in 2024 zowel de jury- als de publieksprijs van het Amsterdams Studenten Cabaret Festival.De Theaterkrant noemde hem “tegelijkertijd ontwapenend grappig en immens treurig”.
**Credits **
Tekst, muziek, spel: Albert Meijer
Foto: FotograafNiels
Genre: muzikaal cabaret / kleinkunst
*Tim is dead, and Albert is exhausted. A cabaret duo where one of the performers is dead — that's a real bummer!
With Plekjes, Albert Meijer creates a musical ode to unconventional mourning. Through tender songs and sharp jokes, Albert takes his audience on a personal journey through grief and friendship.
Biography
Albert Meijer is a comedian and songwriter. With his best friend Tim he formed the Utrecht-based queer cabaret duo Het Verdriet van Drenthe. They didn't achieve any significant success, but they did have a lot of fun, until Tim's sudden death in 2023. Since then, Albert has written many songs and stories about death, grief, loss, and the strange but constant urge to joke about it all.
In 2024, Meijer won both the Jury and Audience Awards at the Amsterdam Student Cabaret Festival. De Theaterkrant called his work "simultaneously disarmingly funny and immensely sad."
Credits
Lyrics, music, and performances: Albert Meijer
Photo: FotograafNiels
Genre: musical cabaret/cabaret*
Alles lijkt vertrouwd, en toch voelt het anders. Het lichaam is teruggekeerd naar huis, maar de geest is nog achtergebleven. Een geluid, te hard, te dichtbij. Een toevallige beweging. Het gezicht van een vreemde. Alledaagse momenten vertonen scheuren, de tijd raakt ontregeld.
Pulling the Trigger is een solovoorstelling op het snijvlak van dans en fysiek theater, gecreëerd door Daria Titova en uitgevoerd door Marko Šakić. De voorstelling volgt een soldaat die wordt geconfronteerd met zijn eigen verleden, niet in staat het volledig onder ogen te zien of eraan te ontsnappen. Via beweging, tekst en stem ontvouwt het werk zich als een ontmoeting tussen herinnering, verantwoordelijkheid en het gewicht van keuzes die niet kunnen worden teruggedraaid.
Bewegend tussen controle en instorting, breuk en verzachting, stilstand en explosie, onderzoekt pulling the trigger wat het werkelijk betekent om de trekker over te halen, zowel letterlijk als figuurlijk, en of we ooit de keuzes van hen die dat doen werkelijk kunnen begrijpen.
Biografie
Daria Titova (1999) is een freelance danskunstenaar gebaseerd in Amsterdam. Oorspronkelijk afkomstig uit Rusland, studeerde ze in 2022 af met een Bachelor Dans aan ArtEZ University of the Arts. Haar praktijk verbindt dans, fysiek theater, stem en tekst, waarbij ze het lichaam als vertrekpunt gebruikt om menselijke verhalen te vertellen. Ze is geïnteresseerd in hoe ervaringen, herinneringen en vragen over verbondenheid ons vormen, en hoe voorstellingen een manier kunnen worden om de complexiteit, kwetsbaarheid en tegenstrijdigheden van het mens-zijn te onderzoeken.
Als performer werkt Titova samen met verschillende choreografen en gezelschappen, waaronder Action Zoo Humaine, Cecilia Moisio Company, BonteHond en Maas Theater en Dans. Naast haar werk op het podium produceerde en choreografeerde ze de korte dansfilm Through the Roots (2024), een dieppersoonlijk project geïnspireerd door wortels, identiteit, herinnering en de band met het land. Gefilmd in Sokur, Rusland, is het stuk een ode aan haar grootvader en werd het geselecteerd voor Cinedans 2025 en andere internationale filmfestivals.
*Biography
Daria Titova (1999) is a freelance dance artist based in Amsterdam. Originally from Russia, she graduated with a Bachelor of Dance from ArtEZ University of the Arts in 2022. Her practice blends dance, physical theatre, voice, and text, using the body as a starting point to tell human stories. She is interested in how experiences, memories, and questions of belonging shape us, and in how performance can become a way of engaging with the complexity, vulnerability, and contradictions of being human.
As a performer, Daria collaborates with various choreographers and companies, including Action Zoo Humaine, Cecilia Moisio Company, BonteHond and Maas Theater en Dans. In addition to her work on stage, she produced and choreographed the short dance film Through the Roots (2024), a deeply personal project inspired by roots, identity, memory, and relationship with the land. Filmed in Sokur, Russia, the piece serves as an ode to her grandfather and was selected for Cinedans 2025 and other international film festivals.*
Een veganist dompelt zich een jaar lang onder in de varkenshouderij. Ze wil erachter komen waarom we het normaal zijn gaan vinden om dieren op te sluiten en te doden, en zoekt antwoorden binnen de sector. In deze monoloog neemt ze zichzelf en haar vooroordelen onder de loep, en zoekt ze naar manieren om collectief het systeem te bevragen in plaats van elkaar te bekritiseren.
Deze voorstelling komt voort uit een jaar lang onderzoek onder de naam Veganist zoekt veeboer. Theatermaker Nikki Ong begon dat onderzoek omdat ze als overtuigd veganist het idee had dat ze een kant van het verhaal miste. Ze sprak met boeren, managers en directeuren, bezocht congressen en slachthuizen, en merkte dat gesprekken over systeemproblemen vaak gepaard gaan met schuld en schaamte. Met deze voorstelling wil ze het gesprek openen over dieren eten, op een manier die verbindend werkt in plaats van polariserend.
Nikki Ong (1998) is schrijver en theatermaker. Ze studeerde in 2023 af in Writing for Performance aan de HKU en won met haar scriptie de Pluijm voor beste afstudeerwerk. In al haar werk staat de relatie tussen mensen en andere levensvormen centraal.
Concept, tekst, spel: Nikki Ong
Regie: Patsy Kroonenberg
Met dank aan: Janivo Stichting, Fonds ZOZ (ZOZ Academy), De Sloot
*A vegan immerses herself in the world of pig farming for a year. She wants to understand why we have come to see locking up and killing animals as normal, and searches for answers within the industry itself. In this monologue, she examines herself and her own prejudices, looking for ways to collectively question the system rather than criticise each other.
This performance grew out of a year of research under the name Veganist zoekt veeboer (Vegan Seeks Farmer). Theatre-maker Nikki Ong began this research because, as a committed vegan, she felt she was missing one side of the story. She spoke with farmers, managers and directors, visited conferences and slaughterhouses, and noticed that conversations about systemic problems are often accompanied by guilt and shame rather than curiosity and understanding. With this performance, she wants to open up the conversation about eating animals in a way that connects rather than polarises.
Biography
Nikki Ong (1998) is a writer and theatre-maker. She graduated in Writing for Performance at the HKU in 2023 and won the Pluijm award for best graduation work. All of her work centres on the relationship between humans and other forms of life.
Concept, tekst, spel: Nikki Ong
Regie: Patsy Kroonenberg
Met dank aan: Janivo Stichting, Fonds ZOZ (ZOZ Academy), De Sloot
Wat gebeurt er met ons lichaam wanneer warmte blijft hangen en verkoeling uitblijft? We bewegen trager, raken sneller geïrriteerd en functioneren toch alsof alles normaal is. Hittestress is geen zichtbaar probleem, maar een stille moordenaar die langzaam onze lichamen ontregelt.
De stille moordenaar is een dansvoorstelling die deze onzichtbare dreiging voelbaar maakt en onderzoekt hoe hitte ons gedrag, onze concentratie en sociale dynamiek beïnvloedt. Wanneer de temperatuur stijgt, verandert het lichaam, maar blijven de verwachtingen hetzelfde. In andere culturen stemmen mensen hun gedrag instinctief af op hitte. In Nederland ontbreekt deze vanzelfsprekendheid, waardoor hittestress onderschat wordt en steeds zichtbaarder wordt.
In de choreografie wordt zichtbaar hoe fysieke uitputting, mentale overbelasting en irritaties elkaar versterken. Bewegingen worden zwaarder, reacties scherper en balans verdwijnt. De voorstelling confronteert de dodelijke kant van zon en hitte. Wat stil en onzichtbaar was, wordt zichtbaar en tastbaar.
Biografieën
Lilian Kafa (2001) is autodidactisch choreograaf en danseres met elementen van modern, hiphop, waacking en Arabische volksdans. Geboren in Syrië en in 2016 naar Nederland gekomen, groeide ze op in een familie waar dans en muziek dagelijks werden gevierd. In 2025 studeerde ze af aan Watermanagement aan de Hogeschool Rotterdam, met een afstudeeronderzoek naar hittestress in de stedelijke omgeving. Met De stille moordenaar verbindt ze klimaatvraagstukken aan lichamelijke beleving, waarbij onderzoek, persoonlijke geschiedenis en fysieke intensiteit samenkomen.
Aviva Thijssen is danser, docent en maker, afgestudeerd aan de bachelor Docent Dans aan Codarts en momenteel masterstudent dramaturgie aan de Universiteit Utrecht.
Yadhira De León Matos is performer en choreograaf uit de Dominicaanse Republiek, gebaseerd in Den Haag en Amsterdam, en studeert Choreografie aan de AHK.
Lily Kooter is danser, maker en docent en vierdejaarsstudent Docent Dans aan de AHK.
Credits
Regie en choreografie: Lilian Kafa
Dansers: Aviva Thijssen, Lily Kooter & Yadhira De León Matos
Coach: Junadry Leocaria
Sound en compositie: Demdike Stare, Emptyset, Leila Samir & Rutger Zuydervelt Kostuumadvies: Jorrien Schoneveld
Dramaturgie: Roosmarijn Brans
Fondsen: Gemeente Den Haag & Gemeente Rotterdam
Ondersteund door: CultuurSchakel, Korzo Get Moving & Subsidie Jong Den Haag
*In a changing climate, heat increasingly shapes daily life, yet heat stress often remains invisible. De stille Moordenaar (The Silent Killer) makes this hidden impact tangible through the body.
When warmth lingers and cooling is absent, the body slows down. Concentration decreases, fatigue increases, and small irritations intensify. At the same time, expectations from work, study, and society remain unchanged, creating tension between physical limits and social pressure.
The choreography explores how exhaustion, mental overload, and social interaction reinforce each other. Through repetition, physical intensity, and disruption, movements become heavier and reactions sharper. The performance approaches cooling not only as an individual necessity but as a shared responsibility. What is often invisible gains a body, a rhythm, and a direct physical presence on stage.*
Biographies
*Lilian Kafa (2001) is an autodidactic choreographer and dancer whose work combines modern dance, hip-hop, waacking, and Arabic folk dance. Born in Syria and living in the Netherlands since 2016, her background strongly informs her artistic practice. In 2025, she graduated in Water Management at Hogeschool Rotterdam, with a research focus on heat stress and cool spaces in urban environments. With De Stille Moordenaar, she connects climate issues to the human body, translating scientific knowledge into embodied experience.
Aviva Thijssen is a dancer, teacher, and maker, graduated from the Bachelor of Dance Education at Codarts and currently studying for a Master's in Dramaturgy at Utrecht University.
Yadhira De León Matos is a performer and choreographer from the Dominican Republic, based in The Hague and Amsterdam, currently studying Choreography at the Amsterdam University of the Arts.
Lily Kooter is a dancer, maker, and dance teacher, and a fourth-year student in the Bachelor of Dance Education at the Amsterdam University of the Arts.*
Credits
Choreography and direction: Lilian Kafa Dancers: Aviva Thijssen, Lily Kooter & Yadhira De León Matos
Coach: Junadry Leocaria
Sound and composition: Demdike Stare, Emptyset, Leila Samir & Rutger Zuydervelt Costume advice: Jorrien Schoneveld
Dramaturgy: Roosmarijn Brans
Funding: Gemeente Den Haag & Gemeente Rotterdam
Supported by: CultuurSchakel, Korzo Get Moving & Subsidie Jong Den Haag
Tim stopt
Met roken
Gamen
Gokken
Snacken
Weg dopaminekick
Zijn lichaam protesteert
Stottert
Hapert
Botst
Herhaalt
Zijn geest onderhandelt
Nog één keer
Morgen echt
Permanente rusteloosheid
Maar om de stilte te bereiken
Moet hij door de storm
Junkyard is een tragikomische dansvoorstelling over verslaving en afkicken van gewoontes die zich diep in ons genesteld hebben. We volgen een personage die vastzit in zijn destructieve gewoonten en als hij besluit met alles te stoppen, zit hij gevangen in een onrustig niemandsland waar oneindig verlangen rondzingt. Van luchtige rookbewegingen tot hoekige coke-manie, van mechanische NPC-gestures tot ontspoorde OCD-patronen: Junkyard toont hoe het voelt om te ontsnappen aan een leven dat zich afspeelt van kick naar kick. Een fysiek avontuur over de rusteloosheid die je moet doorkruisen om de stilte te bereiken.
Biografie
Tim Vervenne (1998) is choreograaf, danser en bioloog, afgestudeerd aan de opleiding Docent Dans (AHK, 2023) en de master Biological Sciences (UvA, 2025). Zijn bewegingstaal is geworteld in popping, animation, house en improvisatie. In zijn werk staat het fysiek maken van de innerlijke belevingswereld centraal, met aandacht voor mentale gezondheid en maatschappelijke invloeden. Eerder maakte hij Voices (2023), waarvoor hij de Henny Kamerman Dansersprijs ontving, Het huwelijk van Philemon & Baucis (2024) en Het leven is geen marathon (2025).
*Tim quits
Smoking
Gaming
Gambling
Snacking
Dopamine rush gone
His body protests
Stutters
Falters
Collides
Repeats
His mind negotiates
Just one more time
Tomorrow, for real
Permanent restlessness
But to reach the silence
He must go through the storm
Junkyard is a tragicomic dance performance about addiction and breaking free from habits that have embedded themselves deep within us. We follow a character stuck in his destructive routines. When he decides to quit everything, he finds himself trapped in a restless no-man's-land where endless desire keeps buzzing. From airy smoking gestures to angular coke mania, from mechanical NPC movements to derailed OCD patterns: Junkyard shows what it feels like to escape a life lived from kick to kick. A physical journey through the restlessness one must cross to reach the silence.
Biography
Tim Vervenne (1998) is a choreographer, dancer, and biologist, graduated from the Dance Education programme (AHK, 2023) and the Master's in Biological Sciences (UvA, 2025). His movement language is rooted in popping, animation, house, and improvisation. His work centres on physically manifesting the inner experiential world, with attention to mental health and social influences. Previously he created Voices (2023), for which he received the Henny Kamerman Dancers Prize, The Marriage of Philemon & Baucis (2024), and Life Is Not a Marathon (2025).
Wat als je gewoon wilt bestaan, maar plotseling wordt omgedraaid? Je wacht op de bus en maakt je geen zorgen over de vertraging. Maar de wereld versnelt om je heen en niemand laat het toe om stil te staan. Het voortdurende schommelen, vliegen en gooien creëert een surrealistisch maar vertrouwd universum.
Rogers, just Just Rogers is een stuk over een stil bestaan in een snelle wereld. Just Rogers heeft weinig ambities. De buitenwereld kan hem in onverwachte richtingen duwen of trekken, maar Rogers blijft op zijn plaats zonder zich zorgen te maken over gemiste kansen. Is dit berusting in de eisen van de kapitalistische samenleving, of een kleine rebellie ertegen?
Het stuk combineert hedendaagse dans en circus, met een focus op partnerwerk en acrobatische elementen die spelen met risico en vertrouwen.
Biografie
The Falling Club is een nieuwgevormd collectief van internationale danskunstenaars die het stilzwijgend betekenisvolle willen laten zien. Door kennis uit dans, circus en performancekunst te combineren, creëren ze voorstellingen op de grens tussen onzekerheid en vertrouwen, verveling en opwinding, zweven en vallen. Het collectief bestaat uit Sini Ahonen, Lunis Katholnigg, Gregor Kenneweg en Meike Münch, afkomstig uit Duitsland en Finland en momenteel woonachtig in Nederland, waar ze hun opleiding aan ArtEZ Dance Artist afronden.
Credits
Choreografie, concept & uitvoering: Sini Ahonen, Lunis Katholnigg, Gregor Kenneweg & Meike Münch Muziek: Tom Gatza & Kala Kok
De originele soundtrack werd gecreëerd door componisten Tom Gatza en Kala Kok. ArtEZ University of the Arts ondersteunde de ontwikkeling van het werk.
*What if you just want to exist but suddenly get flipped? Oh well. You wait for the bus, not minding the delay. But the world speeds up around you and no one is allowed to stand still. The constant swinging, flying, and throwing creates a surreal yet familiar universe.
Rogers, just Just Rogers is a piece about a quiet existence in a fast-paced world. Just Rogers is a person with little ambition. Although the outside world may push or pull them in unexpected directions, Rogers remains in place with no concern about missed opportunities for greatness. Is this a resignation to the demands of capitalist society, or a tiny rebellion against it?
The piece combines contemporary dance and circus, with a focus on partner work and acrobatic elements that play with risk-taking and trust.
Biography
The Falling Club is a newly formed collective of international dance artists who want to highlight the quietly meaningful. Combining knowledge from dance, circus, and performance art, they create performances that play on the line between uncertainty and trust, boredom and excitement, floating and falling. The collective consists of Sini Ahonen, Lunis Katholnigg, Gregor Kenneweg, and Meike Münch, originally from Germany and Finland and currently based in the Netherlands, where they are finishing their studies at ArtEZ Dance Artist programme.
Credits
Choreography, concept & performance: Sini Ahonen, Lunis Katholnigg, Gregor Kenneweg & Meike Münch Soundtrack: Tom Gatza & Kala Kok
The original soundtrack was created by composers Tom Gatza and Kala Kok. ArtEZ University of the Arts supported the development of the work.*
Daniël Simu
De Acrobot is een baanbrekende voorstelling waarin een zelfgebouwde robotacrobaat wordt geïntroduceerd. Door middel van een spannende mix van jongleren, acrobatiek en verhalen vertellen worden vragen over onze postdigitale samenleving aan de kaak gesteld.
Waarom zou een circusartiest een robot bouwen? Kunnen robots artiesten zijn? Wat gebeurt er als je creatie je overtreft?
What happens when a circusartist builds a robot?
Daniël Simu
The Acrobot is a groundbreaking performance introducing a self-built robotic acrobat. Through an exciting mix of juggling, acrobatics, and storytelling it pokes at the questions of our post-digital society.
Why would a circus artist build a robot? Can robots be performers? What happens if your creation outshines you?
