Kaartverkoop
Koop nu je tickets!
Festival
27 mei - 7 juni
Bij Anne & Max hangt op de achterwand een grote zwart/wit foto van een zelfverzekerde jonge vrouw. Toevalligerwijze is dat het perfecte decor voor de voorstelling ‘Moedermythe’.
Wanneer we hebben plaatsgenomen, horen we achter ons het slaan op een trommel en saxofoonspel. Twee vrouwen komen op en vanaf de andere kant betreden drie vrouwen het toneel. Ze zijn alle vijf in rode sluiers gehuld. Eén van de vrouwen doet haar sluier af en zij spreekt ons toe. Ze stelt de groep voor als ‘vijf moeders en kunstenaressen’. Daarna stelt iedere moeder zich persoonlijk voor. Er is een moeder met drie kinderen, een moeder met een zoontje, een moeder van (jong)volwassen kinderen, een moeder met twee kinderen en een moeder met bonus-kinderen. Daaruit blijkt al dat elk moederschap anders is.
Een aantal dingen worden benoemd door de moeders: het moederschap is ongrijpbaar, het is onuitputtelijke liefde. De bonusmoeder vraagt zich af: “Ben ik überhaupt wel een moeder?” Via een ritueel willen de moeders zich ontdoen van alle verwachtingen. Ze beginnen schaamteloos theatraal te galmen. Eindigen ongemakkelijk als een kluitje op elkaar. Maken zich los en doen een oerdans.
Hierna vertelt iedere moeder haar persoonlijke verhaal. De alleenstaande moeder vertelt hoe het geluk wegglipte, hoe ze de stukken aan elkaar lijmde, hoe ze sterker werd door de strijd. Dit mondt uit in het krachtige lied ‘Blijf staan’.
De bonusmoeder vertelt over het moment dat ze zich sterk verbonden voelde met haar bonusdochter. De dochter nam haar in vertrouwen op het moment dat ze voor het eerst ongesteld werd: “Haar bloeden gaf mij betekenis”.
De moeder van wie het zoontje via een keizersnee geboren werd, heeft niet gepuft of gebruld. Terwijl ze onder narcose was, werd haar kind uit haar lichaam getild. Maakt dat haar minder oer?
Een andere moeder bekent dat ze haar kinderen eigenlijk niet zo goed kent. Voordat ze er erg in heeft, is een bepaalde fase alweer voorbij.
Er worden indringende vragen aan het publiek gesteld: Mag je je eigen pijn aan een kind laten zien? Moet een moeder áltijd beschikbaar zijn? Wanneer heb jij het laatst een compliment gegeven aan een moeder?
Met als mooie afsluiting de opmerking: “Ik ben moeder, maar ook kind.” Met een vrolijke kreet en een sprong verdwijnt de laatste moeder van het toneel.
Maakster Mystha Mandersloot heeft eerder voorstellingen gemaakt die raken aan het moederschap. Zij heeft een groep geweldig getalenteerde vrouwen gevonden om deze voorstelling te laten bruisen van levenslust. Het is een rake schets van hoe verschillend moeders zijn, hoe zij hun moederschap invullen en hoe zij, naast hun moeder-zijn, ook hun authentieke zelf blijven.
Tekst: Marie-Jet Eckebus
Beeld: Maurice Gemmeke