Voorstellingen op locatie Huis Van Meerten
In een bijna leeg speelvlak dwaalt een man die zijn grip op de werkelijkheid verliest, maar dat met ontwapenende lichtheid draagt. Terwijl een fluisterende audiotape zijn gedachten ontregelt, zoekt hij houvast in de soundscapes van zijn herinneringen. Hij declameert bizarre teksten en slaat rusteloze ritmes op instrumenten én zijn eigen lichaam, waardoor een komisch-absurd universum ontstaat. Met modern-klassieke muziek als basis creëert Baue Kunstman een levendige slagwerkmonoloog die laat lachen om het vreemde, meeleven met het afwijkende en zachtjes aan het denken zet over wat het betekent om anders te zijn.
Biografie
Baue Kunstman (2000) is een slagwerker met een voorliefde voor moderne en hedendaagse muziek. De in Rotterdam opgegroeide muzikant studeerde klassiek slagwerk aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Hij speelde inmiddels in een aantal vooraanstaande ensembles, waaronder HIIIT en het New European Ensemble. Ook maakte hij deel uit van de AUS-Licht opera-cyclus in 2019 in Amsterdam. Baue heeft een passie voor theater en zet zich als slagwerker regelmatig in binnen theatervoorstellingen — zo speelde hij met het Noors Nationaal Ballet in Oslo en werkte hij als muzikant mee aan voorstellingen van Zeelandia en Silbersee.
Credits
Idee & Spel: Baue Kunstman
Muziek: Mark Applebaum – Aphasia, Pierre Jodlowski – Time & Money, Georges Aperghis – Corps a Corps, Thierry de Mey – Ceci n’est pas une Balle
*A man wanders on an almost empty stage, losing his grip on reality yet carrying it with disarming levity. While a whispering audio tape unsettles his thoughts, he searches for stability in the soundscapes of his memories. He declaims bizarre texts and beats restless rhythms on instruments and his own body, creating a comical and absurd universe. With modern classical music as its foundation, Baue Kunstman crafts a vibrant percussion monologue that invites us to laugh at the strange, empathise with the unconventional, and gently reflect on what it means to be different.
Baue Kunstman (2000) is a percussionist with a love for modern and contemporary music. Raised in Rotterdam, he studied classical percussion at the Royal Conservatoire in The Hague. He has since performed with several leading ensembles, including HIIIT and the New European Ensemble. In 2019, he also took part in the AUS-Licht opera cycle in Amsterdam. Baue has a passion for theatre and regularly contributes as a percussionist to stage productions — having performed with the Norwegian National Ballet in Oslo and collaborated on productions by Zeelandia and Silbersee.*
Credits
Idea & Performance: Baue Kunstman
Music: Mark Applebaum – Aphasia Pierre Jodlowski – Time & Money Georges Aperghis – Corps à Corps Thierry de Mey – Ceci n'est pas une Balle
In een bijna leeg speelvlak dwaalt een man die zijn grip op de werkelijkheid verliest, maar dat met ontwapenende lichtheid draagt. Terwijl een fluisterende audiotape zijn gedachten ontregelt, zoekt hij houvast in de soundscapes van zijn herinneringen. Hij declameert bizarre teksten en slaat rusteloze ritmes op instrumenten én zijn eigen lichaam, waardoor een komisch-absurd universum ontstaat. Met modern-klassieke muziek als basis creëert Baue Kunstman een levendige slagwerkmonoloog die laat lachen om het vreemde, meeleven met het afwijkende en zachtjes aan het denken zet over wat het betekent om anders te zijn.
Biografie
Baue Kunstman (2000) is een slagwerker met een voorliefde voor moderne en hedendaagse muziek. De in Rotterdam opgegroeide muzikant studeerde klassiek slagwerk aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Hij speelde inmiddels in een aantal vooraanstaande ensembles, waaronder HIIIT en het New European Ensemble. Ook maakte hij deel uit van de AUS-Licht opera-cyclus in 2019 in Amsterdam. Baue heeft een passie voor theater en zet zich als slagwerker regelmatig in binnen theatervoorstellingen — zo speelde hij met het Noors Nationaal Ballet in Oslo en werkte hij als muzikant mee aan voorstellingen van Zeelandia en Silbersee.
Credits
Idee & Spel: Baue Kunstman
Muziek: Mark Applebaum – Aphasia, Pierre Jodlowski – Time & Money, Georges Aperghis – Corps a Corps, Thierry de Mey – Ceci n’est pas une Balle
*A man wanders on an almost empty stage, losing his grip on reality yet carrying it with disarming levity. While a whispering audio tape unsettles his thoughts, he searches for stability in the soundscapes of his memories. He declaims bizarre texts and beats restless rhythms on instruments and his own body, creating a comical and absurd universe. With modern classical music as its foundation, Baue Kunstman crafts a vibrant percussion monologue that invites us to laugh at the strange, empathise with the unconventional, and gently reflect on what it means to be different.
Baue Kunstman (2000) is a percussionist with a love for modern and contemporary music. Raised in Rotterdam, he studied classical percussion at the Royal Conservatoire in The Hague. He has since performed with several leading ensembles, including HIIIT and the New European Ensemble. In 2019, he also took part in the AUS-Licht opera cycle in Amsterdam. Baue has a passion for theatre and regularly contributes as a percussionist to stage productions — having performed with the Norwegian National Ballet in Oslo and collaborated on productions by Zeelandia and Silbersee.*
Credits
Idea & Performance: Baue Kunstman
Music: Mark Applebaum – Aphasia Pierre Jodlowski – Time & Money Georges Aperghis – Corps à Corps Thierry de Mey – Ceci n'est pas une Balle
Tim stopt
Met roken
Gamen
Gokken
Snacken
Weg dopaminekick
Zijn lichaam protesteert
Stottert
Hapert
Botst
Herhaalt
Zijn geest onderhandelt
Nog één keer
Morgen echt
Permanente rusteloosheid
Maar om de stilte te bereiken
Moet hij door de storm
Junkyard is een tragikomische dansvoorstelling over verslaving en afkicken van gewoontes die zich diep in ons genesteld hebben. We volgen een personage die vastzit in zijn destructieve gewoonten en als hij besluit met alles te stoppen, zit hij gevangen in een onrustig niemandsland waar oneindig verlangen rondzingt. Van luchtige rookbewegingen tot hoekige coke-manie, van mechanische NPC-gestures tot ontspoorde OCD-patronen: Junkyard toont hoe het voelt om te ontsnappen aan een leven dat zich afspeelt van kick naar kick. Een fysiek avontuur over de rusteloosheid die je moet doorkruisen om de stilte te bereiken.
Biografie
Tim Vervenne (1998) is choreograaf, danser en bioloog, afgestudeerd aan de opleiding Docent Dans (AHK, 2023) en de master Biological Sciences (UvA, 2025). Zijn bewegingstaal is geworteld in popping, animation, house en improvisatie. In zijn werk staat het fysiek maken van de innerlijke belevingswereld centraal, met aandacht voor mentale gezondheid en maatschappelijke invloeden. Eerder maakte hij Voices (2023), waarvoor hij de Henny Kamerman Dansersprijs ontving, Het huwelijk van Philemon & Baucis (2024) en Het leven is geen marathon (2025).
*Tim quits
Smoking
Gaming
Gambling
Snacking
Dopamine rush gone
His body protests
Stutters
Falters
Collides
Repeats
His mind negotiates
Just one more time
Tomorrow, for real
Permanent restlessness
But to reach the silence
He must go through the storm
Junkyard is a tragicomic dance performance about addiction and breaking free from habits that have embedded themselves deep within us. We follow a character stuck in his destructive routines. When he decides to quit everything, he finds himself trapped in a restless no-man's-land where endless desire keeps buzzing. From airy smoking gestures to angular coke mania, from mechanical NPC movements to derailed OCD patterns: Junkyard shows what it feels like to escape a life lived from kick to kick. A physical journey through the restlessness one must cross to reach the silence.
Biography
Tim Vervenne (1998) is a choreographer, dancer, and biologist, graduated from the Dance Education programme (AHK, 2023) and the Master's in Biological Sciences (UvA, 2025). His movement language is rooted in popping, animation, house, and improvisation. His work centres on physically manifesting the inner experiential world, with attention to mental health and social influences. Previously he created Voices (2023), for which he received the Henny Kamerman Dancers Prize, The Marriage of Philemon & Baucis (2024), and Life Is Not a Marathon (2025).
Tim stopt
Met roken
Gamen
Gokken
Snacken
Weg dopaminekick
Zijn lichaam protesteert
Stottert
Hapert
Botst
Herhaalt
Zijn geest onderhandelt
Nog één keer
Morgen echt
Permanente rusteloosheid
Maar om de stilte te bereiken
Moet hij door de storm
Junkyard is een tragikomische dansvoorstelling over verslaving en afkicken van gewoontes die zich diep in ons genesteld hebben. We volgen een personage die vastzit in zijn destructieve gewoonten en als hij besluit met alles te stoppen, zit hij gevangen in een onrustig niemandsland waar oneindig verlangen rondzingt. Van luchtige rookbewegingen tot hoekige coke-manie, van mechanische NPC-gestures tot ontspoorde OCD-patronen: Junkyard toont hoe het voelt om te ontsnappen aan een leven dat zich afspeelt van kick naar kick. Een fysiek avontuur over de rusteloosheid die je moet doorkruisen om de stilte te bereiken.
Biografie
Tim Vervenne (1998) is choreograaf, danser en bioloog, afgestudeerd aan de opleiding Docent Dans (AHK, 2023) en de master Biological Sciences (UvA, 2025). Zijn bewegingstaal is geworteld in popping, animation, house en improvisatie. In zijn werk staat het fysiek maken van de innerlijke belevingswereld centraal, met aandacht voor mentale gezondheid en maatschappelijke invloeden. Eerder maakte hij Voices (2023), waarvoor hij de Henny Kamerman Dansersprijs ontving, Het huwelijk van Philemon & Baucis (2024) en Het leven is geen marathon (2025).
*Tim quits
Smoking
Gaming
Gambling
Snacking
Dopamine rush gone
His body protests
Stutters
Falters
Collides
Repeats
His mind negotiates
Just one more time
Tomorrow, for real
Permanent restlessness
But to reach the silence
He must go through the storm
Junkyard is a tragicomic dance performance about addiction and breaking free from habits that have embedded themselves deep within us. We follow a character stuck in his destructive routines. When he decides to quit everything, he finds himself trapped in a restless no-man's-land where endless desire keeps buzzing. From airy smoking gestures to angular coke mania, from mechanical NPC movements to derailed OCD patterns: Junkyard shows what it feels like to escape a life lived from kick to kick. A physical journey through the restlessness one must cross to reach the silence.
Biography
Tim Vervenne (1998) is a choreographer, dancer, and biologist, graduated from the Dance Education programme (AHK, 2023) and the Master's in Biological Sciences (UvA, 2025). His movement language is rooted in popping, animation, house, and improvisation. His work centres on physically manifesting the inner experiential world, with attention to mental health and social influences. Previously he created Voices (2023), for which he received the Henny Kamerman Dancers Prize, The Marriage of Philemon & Baucis (2024), and Life Is Not a Marathon (2025).
